Sarasota

Vandaag opgesplitst. Richard en Luuk naar het strand en Taco en ik naar het Ringling mansion. Ringling was een circus-echtpaar begin 20e eeuw. Hebben hier een huis aan zee laten bouwen. Mijn verwachtingen waren hoog en Taco houdt gewoon niet van het strand 😉. 

Het huis en het park waren mooi maar veel kleiner dan gedacht. Ook mochten we niet op de verdiepingen en niet in de bijzondere toren. Op de terugweg naar de auto toch ook maar een paar andere gebouwen op het terrein gecheckt. En dat bleek echt super verrassend te zijn. 1e gebouw stonden alle treinwagons van het circus vroeger. Nu sliep ik altijd tijdens onze bioscoop-bezoeken met de kinderen, dus heb ik de Madagaskar-film blijkbaar niet helemaal meegekregen. Maar Taco herkende alles van de film. Ticketwagon en zeer luxe wagon van de Ringlings zelf. Echt heel speciaal. Jammer dat er geen circustent was...

Volgende gebouw ook maar in dan. En daar bleek de hele entourage nagebouwd in miniatuur. Erg indrukwekkend. Totaal anders dan het circus van nu. Een hele happening toen. 150 wagons, allerlei wilde dieren (toen waren er nog geen dierentuinen), 15.000 man in de circustent. Scholen, fabrieken, alles sloot om de mensen naar het circus te laten gaan. Hele optochten door de stad om de mensen te laten weten dat het circus in de stad was. Hoe bijzonder was dat.

Toch wel enkele uren doorgebracht bij het Ringling gebeuren. Daarna Rich en Luuk opgepikt. Bleken net in een flinke regenbui te zitten. Waren op Venice-beach vanwege de haaientanden die daar te vinden zouden zijn. En natuurlijk... Geen tand gevonden🤣.

En dan weer door naar Crystal Rivers. Een tocht van meer dan 3 uur. En wat bleek hij avontuurlijk...begin veel file, maar daarna veelal lange, lege wegen. En dan: een auto rijdt ons bijna aan, schiet daarna links tegen de paaltjes en blijft vervolgens over de weg slingeren. Wij rijden na veel twijfel er toch maar voorbij: een vrouw die of heel moe of erg van de pad was. Kinderzitje achterin, konden niet zien of er iemand in zat. Gelukkig sloeg ze daarna bij de afrit eraf.

Daarna nog 2 van die compleet over de weg slingerende auto's tegengekomen. Blijken allebei op hun telefoon bezig 😱😱.  Onze jongens hebben de hele weg niet meer op hun telefoons gekeken. De weg was leuker. "Op zoek naar andere auto's pa". Ze hoopten op overflippende auto's.. 

De avond sluiten we af aan de buitenbar van het hotel. Alleen maar Nederlanders met sterke verhalen en veel bier. De eerste keer dat we niet voor 23u op ons bed lagen en Richard eindelijk eens een echt vakantiegevoel had 😉. 

Vraag is wel of we morgen dan nog een manatee (zeekoe) kunnen gaan zien in het kristalheldere water hier....