Miami en weer naar huis

De laatste dagen rust gehad. Lekker hotel aan het strand, iets verder bij de drukte vandaan. 

Auto ingeleverd, deze keer niks geks meegemaakt. Is ook wel eens fijn 😅. 

1e dag strand gaan Luuk en ik zwemmen, best spannend, want ook hier weer de paarse vlag. Water is echt super warm. En maar voor je uit turen op zoek naar die ene vin... Bij het uitgaan van het water zien we een soort vis/schaduw. Wat is het? Een haai, een rog? We volgen m een tijdje vanaf het strand, bij de rotsen zijn meer golven en daar ziet Luuk dat het een haai is, omdat hij deels via de golven op de rots kwam. Geen fotos, want geen telefoon bij tijdens het zwemmen. De rest vd dagen toch iets voorzichtiger dat water in.

Openbaar vervoer is via gratis trolleybusjes. Goed geregeld! Stop is dichtbij. Ff moeten wachten, komt er een kerel naast ons zitten bij de halte. Volgespoten met Deet, muggenspul. We waren met ons hele gezin voor de rest van de avond ook beschermd. En natuurlijk vertelde ik dat uitgebreid tegen de rest. Komt er een gewone bus aan, staat die gast op, maar wij wilden die bus natuurlijk niet. Hij staat op z'n telefoon te kijken, wij de andere kant op, want anders stopt die bus voor niks. Bus rijdt door, zegt hij ineens tegen ons: allee, nou mis ik die bus he. Blijkt het een Belg die ons al die tijd verstond 🙈🙈.

In de avond met een Uber-taxi naar de sportwedstrijden, liggen allemaal buiten Miami Beach. Wat een happening. Straten afgezet, mega stadions. Het is geen seizoen, dus we volgen enkel de oefenwedstrijden. Maar de helft van het aantal mensen aanwezig. 

Vrijdags een honkbalwedstrijd van de Miami Marlins tegen de LA Dodgers. Mooi stadion, geschikt voor zo'n 37.000 man. Dak kan dicht en heel het stadion is gekoeld. (Gaan we weer, tijd voor klimaatmaatregelen hier, ongelofelijk, wat kost dat wel niet..) Alle supporters door elkaar. Beginnend met alle mensen die gaan staan, pet af en hand op hun hart. Het volkslied wordt gespeeld door iemand op een muziekinstrument. Mooi! Het duurt ff voordat we het spel doorhebben, maar de sfeer is leuk. Als er een vangbal is, wordt deze in het publiek gegooid, maar af en toe belandt er ook een geslagen bal in het publiek. Sport om er 1 te bemachtigen dus. Maar ook continue alert zijn, want zo'n bal wil je niet op je tokus krijgen 🤕. De pitcher gooit al met 98 miles per uur (160km/u). Laat staan als ze m met die knuppel wegslaan. Het veld lijkt heel klein, maar het is meer dan 12.000 M2 groot. Een voetbalveld is schijnbaar 5000m2. Het spel duurde meer dan 4u. Nadat we zeker wisten dat de Marlins met 5-10 niet meer konden winnen, zijn we dan ook afgehaakt. 

Op de terugweg liet Richard (natuurlijk) zijn telefoon in de Uber liggen. Na alle halve liter biertjes van die avond, leek het hem niet zoveel te doen. Taco klom in de pen met Uber en de chauffeur zou contact opnemen. De andere ochtend raakte zelfs Rich wel in de stress, want toen bleek het verlies van je telefoon toch best ingewikkeld. En met je geluid uit en geen bereik in Amerika kun je geeneens je telefoon bellen...

De chauffeur vond de telefoon en zou m terugbrengen naar het hotel. Mazzel!!

Gisterenavond naar een American Football wedstrijd bij Miami Dolphins. Weer zo'n happening. Nog groter stadion, waar ook de Formule 1 gereden wordt. Alle parkeerplaatsen bezet, lijkt wel een camping. Dit is een echt familie uitje incl bbq en muziek op de parkeerplaats bij je auto.

Stadion waar 64.000 man in kan. Geen airco hier. Alle mensen als haringen in een tonnetje. Bloedheet, zo dicht, al die verhitte lichamen. En hier nog veel meer sensatie. Muziek, cheerleaders, mascottes, de hele kermis! Bij een toachdown heel het stadion op z'n kop. Zowel Luuk als taco kregen van allerlei omstanders dan een high five. Wat een lol. 

En dan vergeet ik nog de grote schermen in die stadions. Tijdens beide wedstrijden gaan er camera's rond die alle mensen filmen. En die gaan dan compleet uit hun plaat, jong of oud, maakt niks uit. Dansen en gek doen voor iedereen. Niks voor ons "doe maar normaal dan doe je al gek genoeg"-gezin. We waren bang vor die camera 🤣.

Bij de laatste wedstrijd spotte Luuk een NAC-shirt. Gezin uit Breda. Die kwamen nog wel op de schermen, dat waren de rustigste die gefilmd werden 😄.

Deze avond werd wel door Miami dik gewonnen. Leuk! De strijdliederen waren trouwens hetzelfde, dus we waren al aardig ingeburgerd. 

Ik moet nog wel ff vertellen van de rest dat ik ze kwijtgeraakt was tijdens het drinken halen. Ik bleef maar trappen klimmen, zij mij roepen, zodat het halve vak zich kapot zat te lachen omdat ze mij zagen zoeken. Ach ja..

Nu weer naar huis, eerst van Miami naar Philadelphia en daarna naar Amsterdam. We komen ergens maandagochtend aan. Wordt een lange dag...