Langkawi, Maleisië

Op de 23e zijn we rond 8.00 uur weer vertrokken richting vliegveld. Wij hadden zelf bedacht om om 7.00 uur te vertrekken, maar de hoteleigenaar vond dat veel te vroeg (eigenbelang misschien omdat hij dan nog eerder voor ontbijt moest zorgen?), dus hij maakte er 8.00 uur van. De chauffeur was op tijd, maar was vergeten te tanken, dus dat kostte ook nog eens een kwartiertje extra. Een tochtje van 1,5 uur dat toch weer uitmondde in een autorit van 2,5 uur,  De stress zat er al weer goed in bij ons. Dit zou geen binnenlandse vlucht zijn, maar een internationale vlucht en dan moet je altijd 2 uur van te voren aanwezig zijn. We zouden vliegen om 11.35 uur en kwamen om 10.35 uur aan op het vliegveld. Maar gelukkig zijn ze hier net zo onge-organiseerd als de fam. Van Hooijdonk, dus geen man overboord, we konden nog rustig inchecken.  Ik heb van thuis een inschuifbare wandelstok meegenomen, omdat ik zonder niet makkelijk vooruit kom tijdens lange wandeltochten. Deze had ik aan mijn rugzak gebonden, maar in Dubai hadden ze aangegeven dat ik deze beter als handbagage mee kon nemen. Vanaf dat moment nam ik de ingeschoven stok mee in mijn handen tijdens de vluchten. Ongelooflijk hoe verschillend alle landen c.q. Vliegvelden omgaan met veiligheidsmaatregelen. Bij de een moet je riem af, bij de ander niet, laptop wel of niet uit de tas, wel of geen flesjes drinken mee in naar de gate. Nergens eenduidig beleid. Tot op die dag geen problemen met mn stok gehad. Nu liepen we door de laatste handbagagecontrole en ja hoor, daar werd ik  er uitgepikt, ik had een wapen bij me.... Die jongen snapte niks van de stok en dat hij ook uitschuifbaar was! Ik moest mee terug naar de incheckbalie, terwijl we toch al niet ruim in de tijd zaten. Onderweg maakte hij schietbewegingen met mijn stok naar zijn collega’s en deed hij alsof hij ze er mee ging slaan. Hij had de grootste lol. Maar de vrouw bij de incheckbalie gaf hem een flinke veeg uit de pan (maakte ik uit hun Indonesisch op, ha ha). Maar hij was onverbiddelijk, de stok moest ingecheckt worden als echte bagage. Zowel de vrouw als ik dachten allebei dat dit de laatste keer was dat ik die stok gezien had. 

Een goede vlucht gehad en weer voet aan de grond in Kuala Lumpur, waar we een uurtje of 4 moesten overbruggen tot de volgende vlucht. Bagage zou door Airasia worden overgeladen naar de volgende vlucht. We hebben de weg gevraagd aan een kerel van het vliegveld die op zo’n kar rijdt en jawel hoor, hij zou ons wel even afzetten aan de andere kant van het vliegveld bij een winkelcentrum dat daar lag. Altijd al op zo’n karretje rondgereden willen worden, jammer was wel dat hij ons niet op wilde komen halen na 4 uur om ons weer naar de gate te brengen ;-).

We zijn nu (zelfs met mn wandelstok) aangekomen in ons vreselijk luxe 5-sterren resort op Langkawi. We hebben eindelijk na meer dan 2 weken weer een warme douche en een fatsoenlijke badkamer. Spullen kunnen uit de koffers. Even wat spullen laten wassen, 20 onderbroeken wassen kost hier zo’n 25 euro, dat is toch net wat duurder dan per kg in Sumatra. We hebben een huisje aan de rand van het tropisch regenwoud, we moeten nr 1 bellen en dan komt een Jurassic-park achtig karretje ons voor de deur ophalen. Die brengt ons dan naar de lobby, restaurants, zwembad en zee. Hoe luxe wil je het hebben. Maar na al die armoede en slechte hygiene van Sumatra zijn we er aan toe. Helaas zitten we nog steeds in het tropisch regenwoud, dus regen wisselt nog steeds de zon af. Maar verder hoor je ons niet klagen. We zitten in Center Parcs, maar dan zonder koepel er over heen. Er is normaal eten (iets hygiënischer klaargemaakt dan op straat in Sumatra) en we hebben tafelkleden, servetten, servies, cola, bier en wijn (want ook cola is niet vanzelfsprekend in Sumatra). Wat wil je nog meer? Apen rondom het zwembad en ons huisje en we zien uiteindelijk de Hornbill birds. Zijn we al 2 jaar in iedere jungle naar aan het zoeken en hier zitten ze met z’n vieren gewoon bij ons huisje. Dat de apen dan op ons balkon aan het sexen zijn en we ze ondertussen zo vaak zien als roofvogels, kastelen en watervallen, dat is gewoon weer een extra klaagzang, daar zijn wij altijd goed in. Wel hebben we hier ook bril-apen gezien, die kenden we nog niet. 

Voor de rest valt hier niet veel meer te beleven, we rusten uit en hopen op nog wat zonnestralen. 

PS, de sexende apen hebben we gefilmd, zie de video bij 1.40 min. Let niet op ons commentaar en als er kleine kinderen meeluisteren/kijken, dan weten jullie dat de apen-video beter niet kunnen bekijken.