Khao Sok, de afloop

Vroeg in de ochtend, om 7.00u gaan we weer de boot op om dieren te spotten. Moeten wij deze mensen dan echt uitleggen dat alle dieren al lang vertrokken zijn als wij daar met onze boot inclusief 6 of 8 cilindermotorblok aan komen varen. De tractorpulling van Made is er niets bij. 2 apen dus gezien, maar ja, dat was voor ons natuurlijk peanuts. Onze poncho’s kwamen goed van pas, want we zitten wel in een tropisch regenwoud. Met de nadruk op regen. Om 8 uur aan het ontbijt met mega-pancakes en volop vers fruit. Nog even vrij zwemmen en de kano op en dan beginnen we aan onze terugreis.  Tijdens deze terugreis worden we nog even een grot mee in genomen. Leuk ;-((. Kijk, daar hangen vleermuizen, de gids zal ze wel even wakker laten schrikken zodat ze rond gaan vliegen (goed dat we rabies-inentingen hebben) en daar: een mooie spin (van ca 10 cm groot). En ondertussen oppassen, want het is levensgevaarlijk glad om hier te lopen. Staan we midden in die grot, tussen allerlei enge beesten, moeten we allemaal onze lampjes uit doen. Kunnen we even het gevoel hebben hoe die voetbaljongens in het noorden zich 2 weken hebben gevoeld. Okee, nu is het genoeg, naar de uitgang en snel! Buiten zien we nog even een slangenhuidje liggen en dat is weer genoeg grottenavontuur voor de rest van ons leven. 

Onderweg krijgen we op een mooi plekje onze lunch (nasi) geserveerd in een papieren  zakje. De jongens gaan nog even zwemmen. Maar dan komen we in een tropische regenbui terecht die geen poncho kan tegenhouden. Een uur in de stromende regen teruggevaren. Alles nat, inclusief onze rugtassen. Dat bleek het einde van de telefoon van Luuk te zijn. Wat zou zo’n drybag gekost hebben?

Gelukkig is daar de pier en onze taxi (inclusief vochtige rugtassen uit het hotel). Een trip door de stromende regen brengt ons naar de pier om te vertrekken naar Koh Tao. Bij het station zien we - hoe treffend na onze grot-trip - het rescue-team van jongens die vast hebben gezeten in de grot. Met bloemenkransen om hun nek en lintjes en foto’s in hun koffer reizen zij terug naar Koh Tao. Wat dat is het duikeiland van Thailand. Best bijzonder om hen hier tegen te komen. En dan blijkt hoe nuchter wij zijn. Iedereen met de gasten op de foto, maar wij natuurlijk niet. Richard weet een foto van ze te maken met ons op het bankje erachter. 

Om 15.30 uur mogen we op de veerboot, een reuzecatamaran die ons met grote snelheid naar Koh Tao gaat brengen. We worden om 19.15 uur daar verwacht. Maar onderweg komen we in een storm terecht en daar blijken de magen van de meeste passagiers niet tegen de bestand. We gokken dat de helft, maar minstens 1 op de 3 passagiers hun maaginhoud in de verstrekte rode plastic tasjes uitstorten. Stel je voor dat je in een kermisattractie zit die maar niet wil eindigen. We komen om 20.30 uur, groen en geel (en onder de kots) aan in de haven.