Koh samui

Gisterenochtend om 8.30u uitgecheckt op onze berg en ingecheckt op de ferry. Goed voorbereid hebben Taco en ik reispillen geslikt en niemand iets gegeten. Het motto is: wat er niet in zit, kan er ook niet uit. Taco had spontaan al 3x op de wc gezeten, een beetje zenuwachtig warwn we wel. Muziek op de telefoon en oortjes in, ook de anderen zullen we vandaag niet horen overgeven. Richard en luuk vertrekken toch al snel naar buiten omdat de lucht toch enigszins aan iets doet denken. Maar al met al een normale overtocht gehad, behalve dan het feit dat ergens midden op een gangpad op de grond een vrouw op een draagbare brancard met een infuus ligt. Verpleegster met mondkapje ernaast. Bij het uitstappen moeten we even wachten totdat zij in de ambulance is gezet. Geen foto gemaakt, want dit is toch wel een mensonterende manier om iemand van het eiland naar een ander ziekenhuis te transporteren. Om over de hygiene van dat gangpad nog maar te zwijgen..
Met de taxi naar ons hotel. Ojee, wat een luxe en een drukte ineens, dat is moeilijk wennen. De zee vol met algen en een zwembad vol met toeristen en geen bedje vrij. We voelen ons na het backpackersbestaan een beetje misplaatst.
Na een nachtje erover geslapen te hebben, een scooter gehuurd en op zoek naar een wat eenvoudiger onderkomen in een wat minder luxe oord. Morgen vertrekken we uit deze luxe.