Khao Sok, 2e dag

Na heerlijk uitgeslapen te hebben, vertrekken we rond half 11 naar het National Park. We gaan een korte hike (wandeltocht) doen, zonder gids. Dat schijnt goed te kunnen, maar ons kennende, blijft dat altijd een spannend gebeuren. 

We gaan op eigen houtje het pad op, gelukkig een breed pad, weliswaar volop modder en op sommige stukken redelijk steil, maar het is goed te doen. Ons kennende moet er natuurlijk wel af en toe van de paden afgeweken worden, maar ook dat gaat goed. 

We zien hagedissen, vlinders en de mooiste bomen en planten. Bamboe-takken en bomen tot hoog in de hemel. Ook veel watervallen en stromende beekjes, Centerparcs, maar dan in het echt. Ineens zien we apen, ze lijken ons enorm, maatje King Kong, dus snel verder door naar de rivier. Daar aangekomen zien we aan de overkant nog meer aapjes, maar dan in een kleiner formaatje. Leuk om naar te kijken. Totdat een stelletje Chinezen (die zien we in Thailand echt overal) bedenkt om koekjes te gaan eten. Een van de grotere apen krijgt de koek in de gaten, slingert zich via de bomen en springt in de stromende rivier om het koekje te bemachtigen. Dat is leuk, een aap zo dicht bij. Maar dan begint hij te roepen en komt de hele roedel op ons af. Iedereen pakt snel z’n spullen en maakt dat ie wegkomt. Hongerige apen kunnen vervelend zijn.

Verderop komen we weer een roedel apen tegen, van een andere soort deze keer. Niemand trekt eten uit z’n zak, dus we kunnen op ons gemak naar ze kijken en foto’s maken. We hebben ca 4 uur rondgelopen en menen echt dat dit een bijzondere jungletocht is geweest. 

Terug naar de hutjes en daarna nog een keer de hele rivier af in een autoband. Ook weer een 1,5 uur durende tocht door de jungle, we zien apen en een slang. 

Dan komen we terug bij onze hut en ja hoor, daar zit onze dief heerlijk van onze watermeloen te snoepen. Richard heeft die mooi in een boom weggezet om vlinders te lokken, maar helaas, die spotten we niet, alleen dief. Toch leuk om te zien hoe hij daar aan onze meloen zit te eten op nog geen paar meter afstand. Maar dan is de meloen op en komt hij op onze hut af. We zitten op het balkon naar hem te kijken, dus snel met z’n allen de hut in. Maar wat denk je, hij wil gewoon via die ene kier de hut in, terwijl wij daar juist in zitten te schuilen!! Kinderen joelen en schreeuwen, maar hij blijft gewoon proberen. Pas als Richard op ‘m afgaat, springt hij langszaam naar ons dak. 

Dat gaat een lange nacht worden, wetende dat die aap gewoon in onze hut wil komen terwijl wij er in liggen.. Gelukkig gaan we morgen weer door, naar een hutje in de jungle zelf, om een overnight toer te ondernemen. Wordt hopelijk vervolgd..