Pulau Weh, Noord Sumatra
Gisteren zijn we aangekomen in Banda Atjeh, een stad helemaal in het Noorden van Sumatra. Hier zijn ze streng Moslim. Waar we in Dubai nog konden lachen om de metro die een speciale coupe had voor alleenreizende vrouwen en hun kinderen of het dure biertje. is het hier nog veel erger. Alle vrouwen helemaal ingepakt. Ik was letterlijk de enige vrouw op straat zonder hoofddoek. Gelukkig had ik wel zo’n lange zwarte jurk aangeschaft, maar wat zijn we hier een bezienswaardigheid. Iedereen is heel vriendelijk, maar een blonde vrouw met kort haar zo in het openbaar is hier heel bijzonder. Overigens vinden ze dat van ons allemaal. We worden op straat vol aangestaard, er worden foto’s van ons gemaakt en zelfs hele video’s. We zijn op zoek gegaan naar een eettentje, maar konden het niet vinden. Dan maar even wat gedronken ergens, de hele tent heeft ons aan zitten staren en zitten lachen om ons. Omdat we zo ver gelopen waren heeft een oude opa ons op z’n zij-spanmotor teruggebracht. Ze kennen hier geen Engels, dus er was wat spraakverwarring om wat het moest gaan kosten. Een andere man is er bij moeten komen om het juiste bedrag uitgelegd te krijgen. De oude man stak 2 vingers op, wat in onze gedachten 2.000 had kunnen zijn (ok, dat is dan ook maar 1 cent, dus dat is dan ook wel heel weinig), maar dat die 2 vingers 15.000 betekenden, dat hadden wij nooit kunnen bedenken. 15.000 roepies is maar 1 euro, dus dat was natuurlijk nog hartstikke goedkoop voor dient leuke ritje. Heerlijk gegeten voor nog geen 13 euro. Dat zijn meer onze prijzen ;-). Om 20.00u ons bed in gedoken, hartstikke moe, tijdsverschil en al die vluchten, zorgden dat we heerlijk hebben slapen. Midden in de nacht klaar wakker natuurlijk, maar zo moe, dat we gewoon weer verder konden slapen.
Andere dag op de boot naar Pulau Weh, een klein eilandje op 45 minuten varen. Na de vorige ferrytocht met Taco (die zeer rampzalig verliep met kotszakjes etc), waren we een beetje bevreesd, maar het was een kalme tocht, waarin we ook weer een van de weinigen blanken waren. Aangekomen op de kade heeft Taco toch maar weer zijn maag geleegd, waarbij de paniek even toesloeg toen we naar het resultaat daarvan keken. Gelukkig wist ik dat hij paprika als ontbijt had gehad... Overigens is dit gedeelte van Sumatra ooit Nederlands geweest, dus het ontbijt was heerlijk met pindakaas en hagelslag, ga dat meer eens zoeken bij die mooie vakantiehotelletjes en campings van jullie ;-).
Het hotel waar we nu zitten ligt pal aan de zee, geen mens op het strand te vinden, maar wel een paar ligbedden bij het hotel en een leuk huisje om in te slapen. Alleen dit hotel en verder niks, dus we eten en drinken en doen hier alles. De zee is fantastisch, nu weten we weer waarom wij niet naar het Dubai-aquarium gingen. We zien alles hier gewoon in de zee. Een enorme kreeft, zeeslangen, de mooiste vissen. We hebben geprobeerd eea te filmen, maar ik weet niet of het allemaal goed te zien is.
Ondertussen werd Luuk gehaald door de barjongen, iemand wilde met hem op de foto. Het blijken 2 meisjes te zijn, volledig ingepakt in hun moslimgewaden. Zij op de foto met Luuk en meteen hun instagram met elkaar gedeeld. Nu is er een levendige conversatie ontstaan tussen hem en de meisjes. Ze vragen of hij al verkering heeft. Het leuke is hier natuurlijk wel dat ze hier gewend zijn dat de man meerdere vrouwen heeft, dus hij heeft ineens gewoon 2 meiden tegelijk gefixt. Of hun vaders daar blij mee zullen zijn ?!
We blijven hier een paar nachtjes, we vermaken ons wel.
PS: we hebben via de manager een fles wijn weten te regelen, helemaal ingepakt in een plastic tas, heel geheimzinnig allemaal. De wijn kost 3x een maaltijd, maar ach, het is vakantie, we genieten er maar van.
